Ρήξη μυοτενοντίου πετάλου του ώμου (rotator cuff)

Ρήξη μυοτενοντίου πετάλου του ώμου (rotator cuff)

Τι είναι

Το στροφικό πέταλο του ώμου συνδέει το βραχιόνιο οστούν στην ωμοπλάτη. Το στροφικό πέταλο αποτελείται από 4 τένοντες: του υπερακανθίου, του υπακανθίου, του ελάσσονος στρογγύλου και του υποπλατίου. Οι τένοντες συνδέουν τους μυς με τα οστά. Οι μύες κινούν τα οστά τραβώντας τους τένοντες.

Συνήθως δεν υπάρχει πόνος και αδυναμία στον πληγέντα ώμο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ρήξη μπορεί να είναι μόνον μερικού πάχους. Όσο μεγαλύτερη είναι η έκταση της ρήξης, τόσο περισσότερο προκαλεί αδυναμία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι τένοντες αποσπώνται από το οστούν τελείως. Μια πλήρης ρήξη καθιστά αδύνατη την μετακίνηση του βραχίονα στο επίπεδο της απαγωγής. Μερικοί ασθενείς αναφέρουν ότι δεν μπορούν να κοιμηθούν στην πάσχουσα πλευρά, λόγω του πόνου.

Διάγνωση

Η κλινική εξέταση είναι η πιο χρήσιμη και αξιόπιστη μέθοδος για την διάγνωση της ρήξης του στροφικού πετάλου. Μια πλήρης ρήξη είναι συνήθως προφανής. Επίσης, οι ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν μια προς τα άνω μετακίνηση του βραχίονα, που υποδηλώνει μια μαζική ρήξη των τενόντων.

Η μαγνητική τομογραφία (MRI) μπορεί να δώσει πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τον τύπο της βλάβης και αποτελεί την απεικονιστική εξέταση εκλογής για την συγκεκριμένη πάθηση.

Θεραπεία

Το 50% των ασθενών που αντιμετωπίζονται συντηρητικά, θα ανακουφιστούν από τον πόνο, τουλάχιστον προσωρινά και θα βελτιώσουν την κίνησή τους.

Ωστόσο, η μυϊκή ισχύς συνήθως δεν επανέρχεται, αν δεν αντιμετωπισθεί χειρουργικά.

Στις περιπτώσεις εκείνες που η απαραίτητη χειρουργική αντιμετώπιση παραμελείται για μεγάλο διάστημα, το μέγεθος της ρήξης μεγαλώνει, οι μύες ατροφούν και οι τένοντες εκφυλίζονται σε τέτοιο βαθμό που η αρθροσκοπική συρραφή και η αποκατάσταση στη συνέχεια, είναι πολύ δύσκολη ή και αδύνατη.

Όταν τα συντηρητικά μέσα δεν αρκούν για να μειωθεί ο πόνος και να επανέλθει η λειτουργικότητα, η σύγχρονη επεμβατική αντιμετώπιση της ρήξης του τένοντα είναι η Αρθροσκόπηση. Πρόκειται για μία ελάχιστα επεμβατική μέθοδο. Με τη βοήθεια μιας μικροσκοπικής κάμερας και μικροεργαλείων, μέσα από οπές λίγων χιλιοστών, ο χειρουργός μπορεί να συρράψει τον τένοντα που έχει υποστεί ρήξη ή να τον επανακαθηλώσει (επανατοποθετήσει) στη σωστή ανατομική του θέση. Η συρραφή και η επανακαθήλωση γίνονται με ειδικά σχεδιασμένα εμφυτεύσιμα υλικά (άγκυρες) και βιοαπορροφήσιμα ράμματα.

Αποκατάσταση

Η αποκατάσταση παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο προκειμένου ο ασθενής να μπορέσει να επανέλθει στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Μετά την επέμβαση, πρέπει να χρησιμοποιήσει έναν κηδεμόνα (νάρθηκα) που θα ακινητοποιήσει το χέρι του για 3 έως 6 εβδομάδες. Στη συνέχεια, να ακολουθήσει ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης προκειμένου ο ώμος να ξαναποκτήσει το εύρος κίνησης και την μυϊκή του ισχύ.

Ο χρόνος της αποκατάστασης ποικίλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της βλάβης, τις λειτουργικές απαιτήσεις του ασθενούς αλλά και τη συμμόρφωσή του στους αρχικούς περιορισμούς. Η επιστροφή σε απλές καθημερινές δραστηριότητες και σε εργασία γραφείου (πληκτρολόγηση, γράψιμο) γίνεται άμεσα, ενώ σε πλήρεις δραστηριότητες κυμαίνεται περίπου σε 2 – 3 μήνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η επιστροφή σε πλήρη αθλητική δραστηριότητα ή σε βαριά χειρωνακτική εργασία μπορεί να χρειάζεται διάστημα μέχρι και 6 μήνες.