Παγωμένος Ώμος (Frozen Shoulder)

Τι είναι ο παγωμένος ώμος (frozen shoulder)

Ο παγωμένος ώμος είναι μια κατάσταση την οποία την χαρακτηρίζει η φλεγμονή και η δυσκαμψία της άρθρωσης του ώμου.

Μερικές φορές στον  αρθρικό θύλακα της άρθρωσης του ώμου εμφανίζεται φλεγμονή και παρουσιάζεται δυσκαμψία. Όταν αυτό συμβεί τότε έχουμε το σύνδρομο του παγωμένου ώμου.

Αιτίες

Το ακριβές αίτιο δεν είναι γνωστό θεωρείται ότι ευθύνεται κάποιος τραυματισμός της άρθρωσης του ώμου ή των γειτονικών ιστών. Ο παγωμένος ώμος εμφανίζεται περισσότερο στις γυναίκες συνήθως σε ηλικίες 40 – 60 ετών. Επίσης εμφανίζεται περισσότερο σε περιπτώσεις όπου ο ώμος έχει ακινητοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. μετά από χειρουργική επέμβαση), εάν ο ασθενής πάσχει από διαβήτη ή άλλο αυτοάνοσο νόσημα.

Συμπτώματα – Στάδια

Αρχικά οι ασθενείς βιώνουν μια ενόχληση στον ώμο η οποία εξελίσσεται σε οξύ πόνο σε συγκεκριμένες κινήσεις ή δραστηριότητες. Ο πόνος εμφανίζεται βαθιά στην ώμο όπου υπάρχει δυσκαμψία. Ο πόνος που σχετίζεται με το σύνδρομο του παγωμένου ώμου αυξάνεται με όλες τις κινήσεις του ώμου. Δραστηριότητες όπως ανύψωση του χεριού ,άρση αντικειμένων, σπρώξιμο ή τράβηγμα , πίεση του ώμου κατά την διάρκεια του ύπνου , λύσιμο ενός στηθόδεσμου, αυξάνουν τα συμπτώματα. Συχνό φαινόμενο είναι ο νυχτερινός πόνος και ο πόνος τις πρωινές ώρες της ημέρας. Όταν περάσουμε στο δεύτερο στάδιο του παγωμένου ώμου τότε ο πόνος μειώνεται.

Το σύνδρομο του παγωμένου ώμου μπορεί να χωριστεί σε τρία στάδια:

1) Επώδυνο στάδιο : στο πρώτο στάδιο υπάρχει πόνος σε όλες τις κινήσεις του ώμου. Επίσης σε αυτό το στάδιο αρχίζει η δυσκαμψία του ώμου.

2) Στάδιο δυσκαμψίας: Το δεύτερο στάδιο του παγωμένου ώμου χαρακτηρίζεται από μεγάλη έλλειψη κίνησης εξαιτίας του ουλώδους ιστού που αναπτύσσεται στον αρθρικό θύλακα . Ο πόνος σε αυτό το στάδιο αρχίζει και υποχωρεί.

3) Στάδιο υποχώρησης: Σε αυτό το στάδιο τα συμπτώματα αρχίζουν να υποχωρούν καθώς ο ώμος γίνεται πιο χαλαρός και κινείται άνετα.

Θεραπεία

Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει κάθε τραυματισμός του ώμου να αποκαθίσταται πλήρως σύμφωνα με τα πρωτόκολλα θεραπείας με την συνεργασία του ιατρού και του φυσικοθεραπευτή.

Σκοπός της θεραπείας από την στιγμή που θα εγκατασταθεί το σύνδρομο του παγωμένου ώμου είναι να διατηρηθεί η κινητικότητα και η δύναμη του ώμου καθώς επίσης και να μειωθεί ο πόνος. Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων και αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθά τον οργανισμό μας να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς και να μειώσει την φλεγμονή .

Η χρήση αντιφλεγμονωδών μη στεροειδών φαρμάκων φαίνεται ότι βοηθά στην απάλυνση του πόνου. Έτσι τελικά μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση της κίνησης εξαιτίας της μείωσης του πόνου αλλά δεν είναι σε όλα τα στάδια επιτυχές και όχι σε όλους τους ασθενείς.