Κατάγματα

Κάταγμα ονομάζεται η μερική ή ολική λύση της συνέχειας του οστού. Για να γίνει ένα κάταγμα, πρέπει να επιδράσει πάνω στο οστό σημαντικό βίαιο φορτίο δυνάμεων. Πολλές φορές  προκαλούνται κατάγματα από ασήμαντη βία σε οστό που παρουσιάζει κάποια παθολογία (κύστη, όγκος, οστεοπόρωση κτλ.) τα οποία ονομάζουμε παθολογικά κατάγματα. Επίσης κατάγματα μπορεί να προκληθούν  από χαμηλής έντασης βία, η οποία μπορεί να δράσει  πολλαπλές επαναλαμβανόμενες φορές πάνω σε ένα φυσιολογικό οστό, η οποία εάν επιδρούσε μία φορά, δε θα προκαλούσε κάταγμα (κατάγματα κοπώσεως – stress fracture).

Τα κατάγματα των μικρών οστών όπως των οστών του καρπού η των δακτύλων μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με την εφαρμογή συνθετικού γύψινου επιδέσμου ή σε πιο απλές περιπτώσεις με την εφαρμογή νάρθηκα.

Από την άλλη τα κατάγματα των μεγάλων οστών όπως του μηριαίου οστού, του ισχίου ή του οστού της κνήμης απαιτούν χειρουργική αντιμετώπιση με τη χρήση  ορθοπαιδικών υλικών.

Τα ορθοπαιδικά υλικά τις περισσότερες φορές χρειάζεται να αφαιρεθούν με μια δεύτερη μικρότερη σε βαρύτητα επέμβαση. Ανάλογα με την ηλικία και το ιστορικό του ασθενούς μπορεί ο χειρουργός να επιλέξει  να μην αφαιρεθούν εάν δεν δημιουργούν λειτουργικό πρόβλημα.

Στην τραυματολογία τα τελευταία χρόνια η αντιμετώπιση των καταγμάτων βελτιώθηκε από την τεχνολογική και ψηφιακή εξέλιξη, την έρευνα μεγάλων ορθοπαιδικών εταιρειών που βασίστηκαν σε παγκόσμιες έρευνες με νέα υλικά  οστεοσύνθεσης. Οι έρευνες βοήθησαν στην βιολογική κατανόηση του κατάγματος, από την αρχή έως και την πόρωση αυτού, με αποτέλεσμα να έχουμε νέες ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης των καταγμάτων. Με τη χρήση νέων μοντέρνων υλικών (εσωτερικές οστοσυνθέσεις, ενδομυελική ήλωση) τα οποία είναι ιστοσυμβατά, ουδέτερα και με ελαστικότητα που πλησιάζει την ελαστικότητα των οστών, έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα.